بیرینگ‌های مغناطیسی (قسمت چهارم بیرینگ‌های دستگاه سی‌تی اسکن)

سی تی اسکن
دستگاه سی تی اسکن

در پست قبلی در خصوص نحوه استفاده از بیرینگ‌های هوایی به منظور معلق نگه‌داشتن بخش چرخان دستگاه سی‌تی اسکن و افزایش امکان چرخش با سرعت‌های بالا و حذف بخش قابل توجهی از صدای کارکرد بیرینگ، توضیحاتی ارائه گردید. یکی دیگر از راهکارهای جدید برای غلبه بر چالش‌های استفاده از بیرینگ در دستگاه‌های سی‌تی اسکن، استفاده از بیرینگ‌های مغناطیسی است که عملکرد آن‌ها از نظر ظاهری شبیه به بیرینگ‌های هوایی است (هر دو،  قسمت چرخان را به صورت معلق نگه می‌دارند)؛ ولی از نظر مکانیزم عملکردی، اساساً متفاوت هستند.

در بیرینگ‌های مغناطیسی از نیروی مغناطیسی به منظور معلق نگه‌داشتن بخش چرخان دستگاه استفاده می‌شود. از این نوع بیرینگ‌ها پیش از این در صنایع نفت و گاز و حمل و نقل ریلی استفاده شده و نتایج مطلوبی را در پی داشته است.

ادامه مطلب

بیرینگ‌های هوایی (قسمت سوم بیرینگ‌های دستگاه سی‌تی اسکن)

بیرینگ‌های مورد استفاده در دستگاه‌های سی‌تی اسکن
بیرینگ هوایی

یکی از راهکارهای جدید مقابله با چالش‌های استفاده از بیرینگ در دستگاه‌های سی‌تی اسکن – که در پست‌های قبلی به آن‌ها اشاره گردید- استفاده از بیرینگ‌های لغزشی با روانکار هوا است که اصطلاحاً با عنوان بیرینگ‌های هوایی (Air Bearings)  شناخته می‌شوند.

این بیرینگ‌ها اغلب از تعدادی قطعه بیرینگ کوچک تشکیل شده‌اند که در هر قطعه، تزریق یکنواخت هوا از طریق روزنه‌های بسیار ریز متعددی که در سطح بیرینگ تعبیه شده است، باعث ایجاد یک فاصله کوچک در حد چند میکرون بین قسمت گردنده و بدنه ثابت دستگاه می‌شود. از همین روش برای موقعیت‌دهی محور به قسمت چرخان نیز استفاده می‌گردد. در واقع در این روش، قسمت چرخان در عمل در هوا معلق است و به همین دلیل میزان اصطکاک بسیار پایین است که این امر موجب می‌گردد که دست‌یابی به سرعت‌های چرخش بالاتر ممکن گردد.

ادامه مطلب

بیرینگ‌های دستگاه سی‌تی اسکن (قسمت اول: چالش‌ها)

تجهیزات پزشکی
دستگاه سی‌تی اسکن یا توموگرافی کامپیوتری

تصویربرداری سی‌تی (به اختصار سی‌تی) که به آن سی‌تی اسکن یا توموگرافی کامپیوتری نیز گفته می‌شود و ترجمه صحیح آن به فارسی مقطع‌نگاری رایانه‌ای است؛ امروزه به یکی از روش‌های پرکاربرد در تشخیص پزشکی تبدیل شده است. در این روش از اشعه ایکس و الگوریتم‌ها و محاسبات کامپیوتری به منظور ایجاد تصویر از بدن استفاده می‌شود. در سی‌تی، یک تیوب یا لوله تولیدکننده اشعه ایکس، در مقابل یک آشکارساز (دتکتور) این اشعه قرار داده می‌شود و با کمک حلقه‌ای که به صورت یک دستگاه و به شکل چرخشی در اطراف بیمار حرکت می‌کند، تصویر کامپیوتریِ مقطعی به صورت برش یا مقطع عرضی تولید می‌نماید.

ادامه مطلب